ΓΙΑ Κάποιους ίσως ανούσιο...για μένα τεράστιο κομματι της ζωής μου!
Εδώ κ λίγο καιρό, είπα να κάνω μια καινούρια αρχή με τη Νεφέλη(το συντροφάκι-σκυλακι μου), και να της μάθω να κοιμάται στην κουβερτούλα της και όχι αγκαλιά μαζι μου.. Οχι οτι με "χαλουσε" να κοιμόμαστε μαζι, αλλα είπα οτι θα της πάρω μια υπέροχη κουβέρτα και θα μάθουμε ο καθένας στο μερος του.. Έτσι και έγινε.. Βέβαια πολλά βράδια η πονηρούλα -με το που άκουγε το πρώτο ροχαλητο ->με το που με έπαιρνε ο ύπνος- τσουπ! πανω στο κρεβάτι...Χθες όμως, όλη μέρα μου φαινόταν κάπως.. δε ξέρω πως.. ίσως και να ταν ιδέα μου..κάπως σοβαρή, σιωπηρή, ίσως θλιμένη..(παρόλο που πηγαμε και τη βόλτα μας και ειχαμε μια σχετικα ομορφη μερα..)..Ετσι, όταν πηγα για ύπνο, της ειπα: άντε, έλα να κοιμηθουμε παρείτσα!ΕΚΕΊΝΗ ανέβηκε για να μου κανει το χατίρι..αλλα μετα απο λίγο, πηγε έναν περιπατο στο σπιτι ,γυρισε πίσω στο δωματιο και ξάπλωσε στην κουβερτούλα της..Στεναχωρέθηκα τόοόσο...ΕΝ ΤΕΛΗ, ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΧΕΙ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ.. Η ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΑΚΙΑ, Η ΤΡΥΧΕΣ ΚΑΤΣΑΡΕΣ!!!ΑΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΟΠΟΥ ΘΈΛΕΙ..ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ"ΩΡΙΜΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ".. ΝΕΦΕΛΑΚΗ ΜΟΥ, ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΟΣΟ ΔΕ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ!!!
- Εισέλθετε στο σύστημα ή εγγραφείτε για να υποβάλετε σχόλια
- 95 εμφανίσεις